ห้องของเบ๊

No more Anemone...

Intro

‘ Full many of flower is born to bush unseen .     And waste its sweetness on the desert  air.

                       บุปผชาติ ชูสี และมีกลิ่น          อยู่ในถิ่นที่ไกล เช่น ไพรสณฑ์

                       ไม่มีใครได้เชยเลยสักคน          ย่อมบานหล่นเปล่าดายมากมายเอย ’

     ดอกไม้…. สวยงามและมีความหมาย

     ดอกไม้…. มีไว้ชื่นชมความงาม ที่ไม่จีรังยั้งยืนของมัน

      ดอกไม้…. ใช้บอกความในใจ  ด้วยความหมายมากมายมหาศาลที่น้อยคนจะรู้

ระหว่างดอกไม้ที่อยู่บนต้น  กับดอกไม้ที่ถูกตัดมาปักบนแจกัน

อย่างไหนที่ดีกว่ากัน

บนต้น  อาจจะสวยงามกว่า ยาวนานกว่า น่าประทับใจกว่า

แต่ถ้า….

ต้นของมันอยู่ในที่ ๆ ห่างไกล ไม่มีใครรู้ล่ะ 

อาจจะเป็นดินแดนอันไกลโพ้น  ที่ไม่มีใครรู้จัก

ในป่าลึก  ที่ลึกลับและอันตรายกว่าจะมีมนุษย์คนใดเข้าไปถึง

หรือหลังกำแพงสูงที่บดบังความสวยงามของมันจากสายตาของคนภายนอก 

ถึงจะสวยงามหรือมีกลิ่นหอมเพียงใด แต่ก็ไม่มีผู้ใด ที่ได้รับรู้ และชื่นชมกับความงามนั้น

บางที

ถูกตัดมาใส่แจกันเสียยังจะดีกว่า    คุณว่าอย่างนั้นไหม ?




-------------------------------------------------------------------------------

Let's talk about the rain...

เพ้อ เอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้  และอาจจะแต่งไม่จบ

ขอขอบคุณสาราณุกรมรอบรู้รอบโลก(ที่ขนาดเล่มใช้ฆตกรรมคนได้)ของรีดเดอร์ ไดเจสท์ ด้วยที่ทำให้บทรำพึงในป่าช้าบทนี้(กลอนด้านบน) หลอนติดหัวข้าพเจ้าชนิดแคะไม่ออก

พบกันเมื่อพระเจ้าต้องการค่ะ